พระไตรปิฎก

[๔๗๓] ๗. อุเบกขาสหคตธรรม อาศัยอุเบกขาสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอุเบกขาสหคตธรรม ซึ่งเป็นอเหตุกะ ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒. ในอเหตุกปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอุเบกขาสหคต- ธรรม ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒. โมหะ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ อาศัยขันธ์ ทั้งหลาย ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ. [๔๗๔] ๘. ปีติสหคตธรรม อาศัยปีติสหคตธรรม และสุข- สหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ ที่เป็นปีติสหคตธรรม อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นปีติสหคต- ธรรม และสุขสหคธรรม ซึ่งเป็นอเหตุกะ ฯลฯ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒. ๙. สุขสหคตธรรม อาศัยปีติสหคตธรรม และสุข- สหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ ที่เป็นสุขสหคตธรรม อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นปีติสหคตธรรม และสุขสหคตธรรม ซึ่งเป็นอเหตุกะ, ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒. ๑๐. ปีติสหคตธรรม และสุขสหคตธรรม อาศัยปีติ- สหคตธรรม และสุขสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย