พระไตรปิฎก

อนุโลมที่เป็นปีติสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่โคตรภูที่เป็นสุขสหคต- ธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. อนุโลมที่เป็นปีติสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่โวทานที่เป็นสุขสหคตธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. โคตรภูที่เป็นปีติสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสุขสหคตธรรม โวทานที่เป็นปีติสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นสุขสหคตธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. [๕๔๕] ๓. ปีติสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปีติสหคตธรรม และสุขสหคตธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นปีติสหคตธรรม ที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นปีติสหคตธรรม และสุขสหคตธรรม ที่เกิดหลัง ๆ ด้วย อำนาจของอาเสวนปัจจัย ฯลฯ. โวทานที่เป็นปีติสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นปีติสหคตธรรม และสุขสหคตธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. [๕๔๖] ๔. สุขสหคตธรรม เป็นปัจจัยแก่สุขสหคตธรรม ฯลฯ ๕. ฯลฯ เป็นปัจจัยแก่ปีติสหคตธรรม ฯลฯ. ๖. ฯลฯ เป็นปัจจัยแก่ปีติสหคตธรรม และสุขสหคต- ธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย ฯลฯ พึงดูปีตินัย แล้วกระทำไปตามนั้น