Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 37

เล่ม มมร. 87 หน้า 37 ข้อ 645
คือ เจตนาที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็น ทัสสเนนปหาตัพพธรรม และหทยวัตถุ. ๗. ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพ- ธรรม และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม ฯลฯ เพราะนกัมม- ปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็น ภาวนายปหาตัพพธรรม และหทยวัตถุ. ๑๒. นวิปากปัจจัย [๖๔๕] ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย พึงใส่ให้เต็ม ปฏิสนธิไม่มี. ๑๓. นอาหารปัจจัย ฯลฯ เพราะนอาหารปัจจัย คือ พาหิรรูป ...อุตุสมุฏฐานรูป ฯลฯ. ส่วนอสัญญสัตว์ทั้งหลาย ฯลฯ. ๑๔. นอินทริยปัจจัย ฯลฯ เพราะนอินทริยปัจจัย คือ พาหิรรูป...อาหารสมุฏฐานรูป...อุตุสมุฏฐานรูป ฯลฯ ส่วน อสัญญสัตว์ทั้งหลาย รูปชีวิตินทรีย์ อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka