พระไตรปิฎก

[๘๗๐] เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม เจือกับ ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ เจือกับขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วย อุทธัจจะ [๘๗๑] เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม เจือกับ เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุ- ปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพ- เหตุกธรรม ซึ่งเป็นอเหตุกะ ฯลฯ ขันธ์ ๒ เจือกับขันธ์ ๒. ในอเหตุกปฏิสนธิขณะ ฯลฯ [๘๗๒] ฯลฯ เจือกับทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ เพราะนอธิปติปัจจัย เหมือนกับสหชาตปัจจัย. เพราะนปุเรชาตปัจจัย เพราะนปัจฉาชาตปัจจัย เพราะ นอาเสวนปัจจัย เพราะนกัมมปัจจัย มี ๗ วาระ. เพราะนวิปากปัจจัย เพราะนฌานปัจจัย เพราะนมัคคปัจจัย เพราะนวิปปยุตตปัจจัย. การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๘๗๓] ในนเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ในนอธิปติปัจจัย มี ๑๑ วาระ ในนปุเรชาตปัจจัย มี ๑๑ วาระ ในนปัจฉาชาตปัจจัย มี ๑๑ วาระ ใน