Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 215

เล่ม มมร. 87 หน้า 215 ข้อ 1019 1020 1021 1022
[๑๐๑๙] ๘. เนวาจยคมินาปจยคามิธรรม อาศัยอาจยคามิ- ธรรม และเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอาจยคามิธรรม และมหาภูต- รูปทั้งหลาย. ๙. เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยอปจยคามิ- ธรรม และเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอปจยคามิธรรม และมหาภูต- รูปทั้งหลาย. ๒. อารัมมณปัจจัย [๑๐๒๐] ๑. อาจยคามิธรรม อาศัจอาจยคมิธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอาจยคามิธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ. [๑๐๒๑] ๒. อปจยคามิธรรม อาศัยอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอปจยคามิธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ. [๑๐๒๒] ๓. เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยเนวาจยคามิ- นาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka