Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 237

เล่ม มมร. 87 หน้า 237 ข้อ 1061
คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอาจยคามิธรรม และมหาภูตรูป ทั้งหลาย. ๑๐. อาจยคามิธรรม และเนวาจยคามินาปจยคามิ- ธรรม อาศัยอาจยคามิธรรม และเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม ฯลฯ คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอาจยคามิธรรม และหทยวัตถุ ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๒ และหทยวัตถุ. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอาจยคามิธรรม และมหาภูตรูป ทั้งหลาย. ๑๑. เนวาจยคามินาปจยาคามิธรรม อาศัยอปจยคามิ- ธรรม และเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม ฯลฯ เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอปจยคามิธรรม และมหา- ภูตรูปทั้งหลาย. ๑๑. นกัมมปัจจัย [๑๐๖๑] ๑. อาจยคามิธรรม อาศัยอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะนกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นอาจยคามิธรรม อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอาจยคามิ- ธรรม. ๒. อปจยคามิธรรม อาศัยอปจยคามิธรรม ฯลฯ เพราะนกัมมปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka