Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 299

เล่ม มมร. 87 หน้า 299 ข้อ 1203 1204
ปัจจยวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๒๐๓] ๑. เสกขธรรม อาศัยเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ เหมือนกับปฏิจจวาระ. ๔. อเสกขธรรม อาศัยอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ วาระเหมือนกับปฏิจจวาระ. [๑๒๐๔] ๗. เนวเสกขานาเสกธรรม อาศัยเนวเสกขานา- เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย พึงใส่ให้เต็ม. จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูปที่เป็นอุปาทารูป อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยหทยวัตถุ. ๘. เสกขธรรม อาศัยเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นเสกขธรรม อาศัยหทยวัตถุ. ๙. อเสกขธรรม อาศัยเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิด ขึ้น เพราะปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอเสกขธรรม อาศัยหทยวัตถุ. ๑๐. เสกขธรรม และเนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัย เนวเสกขานาเสกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka