Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 362

เล่ม มมร. 87 หน้า 362 ข้อ 1346 1347
[๑๓๔๖] ๘. ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม และมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอธิปติปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นมหัคคตธรรม ซึ่งเป็นวิบาก และมหาภูตรูปทั้งหลาย. ในปฏิสนธิขณะ กฏัตตารูป อาศัยขันธ์ที่เป็นมหัคคตธรรม และ มหาภูตรูปทั้งหลาย. ๙. มหัคคตธรรม อาศัยปริตตธรรม และมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอธิปติปัจจัย. คือ ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมหัคคตธรรม และหทยวัตถุ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ. ๑๐. ปริตตธรรม และมหัคคตธรรม อาศัยปริตต- ธรรม และมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะนอธิปติปัจจัย. คือ ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมหัคคตธรรม และหทยวัตถุ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ. กฏัตตารูป อาศัยขันธ์ที่เป็นมหัคคตธรรม และมหาภูตรูปทั้งหลาย. ๔. อนันตรปัจจัย ฯลฯ ๗. นอุปนิสสยปัจจัย [๑๓๔๗] ๑. ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม ฯลฯ เพราะ นอนันตรปัจจัย, เพราะนสมนันตรปัจจัย, เพราะนอัญญมัญญปัจจัย, เพราะนอุปนิสสยปัจจัย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka