พระไตรปิฎก

๔. ปริตตธรรม และมหัคคตธรรม อาศัยมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมหัคคตธรรม ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๒ ฯลฯ [๑๓๖๔] ๕. อัปปมาณธรรม อาศัยอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปปมาณธรรม ซึ่งเป็นกุศล ฯลฯ ๖. ปริตตธรรม อาศัยอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย คือ จิตตสมูกฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัปปมาณธรรม ซึ่ง เป็นกุศล ฯลฯ ๗. ปริตตธรรม และอัปปมาณธรรม อาศัยอัปป- มาณธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปปมาณ- ธรรม ซึ่งเป็นกุศล ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๒ ฯลฯ [๑๓๖๕] ๘. ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม และอัปปมาณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอัปปมาณธรรม ซึ่งเป็นกุศล และมหาภูตรูปทั้งหลาย.