Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 377

เล่ม มมร. 87 หน้า 377 ข้อ 1375 1376 1377
[๑๓๗๕] ๙. อัปปมาณธรรม อาศัยอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ในอัปปมาณธรรม มี ๓ วาระ. [๑๓๗๖] ๑๒. ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม และอัปปมาณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอัปปมาณธรรม และมหาภูตรูป ทั้งหลาย. ๑๓. อัปปมาณธรรม อาศัยปริตตธรรม และอัปป- มาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปปมาณธรรม และหทยวัตถุ. ๑๔. ปริตตธรรม และอัปปมาณธรรม อาศัยปริตต- ธรรม และอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปมาณธรรม และหทยวัตถุ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอัปปมาณธรรม และมหาภูตรูป ทั้งหลาย. [๑๓๗๗] ๑๕. ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม และมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ พึงกระทำแม้ทั้ง ๓ วาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka