พระไตรปิฎก

คือ อธิปติธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม อาศัยหทยวัตถุ. ๔. ปริตตธรรม และมหัคคตธรรม อาศัยปริตต- ธรรม ฯลฯ เพราะนอธิปติปัจจัย. คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นมหัคคตธรรม ซึ่งเป็นวิบาก อาศัยหทยวัตถุ. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ. [๑๓๘๓] ๕. มหัคคตธรรม อาศัยมหัคคตธรรม ฯลฯ เพราะ นอธิปติปัจจัย. คือ อธิปติธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็น มหัคคตธรรม, ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมหัคคตธรรม ซึ่งเป็นวิบาก ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๒ ฯลฯ ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ. ๖. ปริตตธรรม อาศัยมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ นอธิปติปัจจัย. คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นมหัคคตธรรม ซึ่ง เป็นวิบาก. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ. ๗. ปริตตธรรม และมหัคคตธรรม อาศัยมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอธิปติปัจจัย.