Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 385

เล่ม มมร. 87 หน้า 385 ข้อ 1389 1390
อนุโลมปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในอนุโลมปัจจนียะ [๑๓๘๙] เพราะเหตุปัจจัย ในนอารัมมณปัจจัยมี ๕ วาระ...ใน นอธิปติปัจจัยมี ๑๒ วาระ ในนอนันตรปัจจัยมี ๕ วาระ ในนสมนันตรปัจจัย มี ๕ วาระ ในนอัญญมัญญปัจจัยมี ๕ วาระ ในนอุปนิสสยปัจจัยมี ๕ วาระ ในนปุเรชาตปัจจัยมี ๑๒ วาระ ในนปัจฉาชาตปัจจัยมี ๑๗ วาระ ในนอาเสวน- ปัจจัยมี ๑๗ วาระ ในนกัมมปัจจัยมี ๗ วาระ ในนวิปากปัจจัยมี ๑๗ วาระ ในนสัมปยุตตปัจจัยมี ๕ วาระ ในนวิปปยุตตปัจจัยมี ๓ วาระ ในโนนัตถิ- ปัจจัยมี ๕ วาระ ในโนวิคตปัจจัยมี ๕ วาระ. พึงนับอย่างนี้. อนุโลมปัจจนียนัย จบ ปัจจนียานุโลม การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๑๓๙๐] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย ๑ วาระ... ในอนันตรปัจจัยมี ๑ วาระ ในสมนันตรปัจจัยมี ๑ วาระ ในสหชาตปัจจัยมี ๑ วาระ ฯลฯ ในวิคตปัจจัยมี ๑ วาระ ในอวิคตปัจจัยมี ๑ วาระ. พึงนับอย่างนี้. ปัจจนียานุโลมนัย จบ ปัจจยาวาระ จบ นิสสยวาระ เหมือนกับปัจจยวาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka