Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 488

เล่ม มมร. 87 หน้า 488 ข้อ 1652
๙. สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม อาศัยหทยวัตถุ. ๑๐. มิจฉัตตนิยตธรรม และอนิยตธรรม อาศัย อนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยหทยวัตถุ. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย. ๑๑. สัมมัตตนิยตธรรม และอนิยตธรรม อาศัยอนิยต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายทีเป็นสัมมัตตนิยตธรรม อาศัยหทยวัตถุ. จิตสมุฏฐานรูป อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย. [๑๖๕๒] ๑๒. มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยมิจฉัตตนิยตธรรม และอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม และหทยวัตถุ, ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๑๓. อนิยตธรรม อาศัยมิจฉัตตนิยตธรรม และอนิยต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม และ มหาภูตรูปทั้งหลาย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka