Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 509

เล่ม มมร. 87 หน้า 509 ข้อ 1708 1709
คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอนิยตธรรม ที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ทั้งหลายที่เป็นอนิยตธรรม ที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. อนุโลม เป็นปัจจัยแกโคตรภู อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โวทาน. ผล เป็นปัจจัยแก่ผล. อนุโลม เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ. เนวสัญญานาสัญญายตนะของบุคคลผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ผล สมาบัติ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. [๑๗๐๘] ๔. อนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่มิจฉัตตนิยตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ โทมนัสที่เป็นอนิตยธรรม เป็นปัจจัยแก่โทนัสที่เป็นมิจฉัตต- นิยตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย, มิจฉาทิฏฐิที่เป็นอนิยตธรรม เป็น ปัจจัยแก่มิจฉาทิฏฐิที่เป็นนิยตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. [๑๗๐๙] ๕. อนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมมัตตนิยตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรค, โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรค ด้วย อำนาจของอนันตรปัจจัย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka