Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 542

เล่ม มมร. 87 หน้า 542 ข้อ 1781 1782
คือ อธิปติธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นมัคค- เหตุกธรรม และมัคคาธิปติธรรม. ๑๗. มัคคเหตุกธรรม และมัคคาธิปติธรรม อาศัย มัคคเหตุกธรรม และมัคคาธิปติธรรม เกิดขึ้น เพราะนอธิปติปัจจัย คือ อธิปติธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรม และมัคคาธิปติธรรม อาศัย ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นมัคคเหตุกธรรม และมัคคาธิปติธรรม. ๓. นปุเรชาตปัจจัย ๔. นปัจฉาชาตปัจจัย [๑๗๘๑] ๑. มัคคารัมมณธรรม อาศัยมัคคารัมมณธรรม เกิด ขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย เพราะนปัจฉาชาตปัจจัย ทั้งสองปัจจัยนี้ี พึงทำให้บริบรูณ์ (มี ๑๗ วาระ) ๕. นอาเสวนปัจจัย [๑๗๘๒] ๑. มัคคารัมมณธรรม อาศัยมัคคารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมัคคารัมมณธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๒. มัคคาธิปติธรรม อาศัยมัคคารัมมณธรรม เกิด ขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ ที่เป็นมัคคาธิปติธรรม อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมัคคารัมมณ- ธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka