พระไตรปิฎก

ปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๗๙๖] ๑. มัคคารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่มัคคารัมมณ- ธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. คือ เหตุทั้งหลายที่เป็นมัคคารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ ทั้งหลาย ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. [๑๗๙๗] ๒. มัคคารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่มัคคาธิปติธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย คือ เหตุทั้งหลายที่เป็นมัคคารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ ทั้งหลายที่เป็นมัคคาธิปติธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. [๑๗๙๘] ๓. มัคคารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่มัคคารัมมณ- ธรรม และมัคคาธิปติธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. ผู้มีปัญญาพึง กระทำเป็น ๑๗ วาระด้วยเหตุนี้. ๒. อารัมมณปัจจัย [๑๗๙๙] ๑. มัคคเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่แก่มัคคารัมมณ- ธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย