Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 601

เล่ม มมร. 87 หน้า 601 ข้อ 1925 1926 1927
ผล เป็นปัจจัยแก่ ผล. อนุโลม เป็นปัจจัยแก่ ผลสมาบัติ. เนวสัญญานาสัญาญายตนะของบุคคลผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ผล- สมาบัติ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๕. สมนันตรปัจจัย [๑๙๒๕] ๑. อตีตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปัจจุปันนธรรม ด้วย อำนาจของสมนันตรปัจจัย เหมือนกับอนันตรปัจจัย. ๖. สหชาตปัจจัย ฯลฯ ๘. นิสสยปัจจัย [๑๙๒๖] ๑ . ปัจจุปปันนนธรรม เป็นปัจจัยแก่ปัจจุปปันนธรรม ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย, เป็นปัจจัยด้วยอำนาจของอัญญมัญญ- ปัจจัย, เป็นปัจจัยด้วยอำนาจของนิสสยปัจจัย ฯลฯ ๙. อุปนิสสยปัจจัย [๑๙๒๗] ๑. อตีตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปัจจุปปันนธรรม ด้วย อำนาจของอุปนิสสยปัจจัย มี ๓ อย่าง คือที่เป็น อารัมมณูปนิสสยะ อนันตรูปนิสสยะ และ ปกตูปนิสสยะ ที่เป็น ปกตูปนิสสยะ ได้แก่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka