พระไตรปิฎก

๒๒. สนิทัสสนสัปปฏิฆติกะ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๒๑๗๕] ๑. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตปัจจัย คือ มหาภูตรูป ๒๑ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม, มหาภูตรูป ๑ อาศัยมหาภูตรูป ๒. จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูป ที่เป็นอุปาทารูป ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม, จักขายตนะ ฯลฯ รสายตนะ อาศัยโผฏฐัพพาตนะ. ๒. สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูปที่เป็นอุปาทารูป ที่เป็นสนิทสัสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม. รูปาตนะ อาศัยโผฏฐัพพายตนะ. ๓. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๑. เว้นอาโปธาตุ.