พระไตรปิฎก

คือ มหาภูตรูป ๒ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม, มหาภูตรูป ๑ อาศัยมหาภูตรูป ๒. จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูป ที่เป็นอุปาทารูป ที่เป็นอนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลายที่เป็นอนิทสัสนสัปปฏิฆธรรม. จักขายตนะ ฯลฯ รสายตนะ อาศัยโผฏฐัพพายตนะ. พาหิรรูป... อาหารสมุฏฐานรูป... อุตุสมุฏฐานรูป ฯลฯ. ส่วนอสัญญสัตว์ทั้งหลาย มหาภูตรูป ๒ อาศัยมหาภูตรูป ๑ ที่เป็น อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม, มหาภูตรูป ๑ อาศัยมหาภูตรูป ๒. พึงยัง ๗ วาระ (วาระที่ ๑-๗ ) ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆมูลกะ ให้ พิสดารด้วยเหตุนี้. [๒๑๙๕] ๘. อนิทัสสนอัปปธรรม อาศัยอนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยขันธ์ ทั้งหลายที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม. ในปฏิสนธิขณะกฏัตตารูป ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยขันธ์ ทั้งหลายที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม. หทยวัตถุ อาศัยขันธ์ทั้งหลาย. จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูป ที่เป็นอุปาทารูป ที่เป็นอนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยอาโปธาตุ.