พระไตรปิฎก

[๒๒๕๖] ๒. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย. ๓. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมเป็นปัจจัยแก่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย. ๔. อนิทัสสนสัปปธรรมเป็นปัจจัยแก่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจ ของสหชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย, เป็น ปัจจัย ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย. ๕. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมเป็นปัจจัยแก่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของสหชาต- ปัจจัย. ๖. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของสหชาต- ปัจจัย. ๗. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมเป็นปัจจัยแก่สนิทัสสน- สัปปฏิธรรม และอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของสหชาต- ปัจจัย. ๘. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม, อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆ- ธรรม ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย.