Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 771

เล่ม มมร. 87 หน้า 771 ข้อ 2260
๑๘. อนิทัสสนสัปปฏิธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆ- ธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของสหชาต- ปัจจัย. ๑๙. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆ- ธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ฯลฯ มี ๒ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ และ ปุเรชาตะ ๒๐. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆ- ธรรม เป็นปัจจัยแก่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆ- ธรรม ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย. ๒๑. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆ- ธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆ- ธรรม ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย. ๒๒. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย. ๒๓. อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม, อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของสหชาต- ปัจจัย. [๒๒๖๐] ๒๔. สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka