Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 88 หน้าที่ 130

เล่ม มมร. 88 หน้า 130 ข้อ 109 110
พึงนับอย่างนี้. ปัจจนียนัย จบ อนุโลมปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในอนุโลมปัจจนียนัย [๑๐๙] เพราะเหตุปัจจัย ในนอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ในน- ปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ ในนปัจฉาชาตปัจจัย มี ๙ วาระ ในนอาเสวน- ปัจจัย มี ๙ วาระ ในนกัมมปัจจัย มี ๓ วาระ ในนวิปากปัจจัย มี ๙ วาระ ในนวิปปยุตตปัจจัย มี ๙ วาระ. พึงนับอย่างนี้. อนุโลมปัจจนียนัย จบ ปัจจนียานุโลมนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๑๑๐] เพราะนอธิปติปัจจัย ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในน- อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ. พึงนับอย่างนี้. ปัจจนียานุโลม จบ สหชาตวาระก็ดี นิสสยวาระก็ดี สังสัฏฐวาระก็ดี สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka