พระไตรปิฎก

๕. เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๒๙] ๑. ธรรมที่เป็นเหตุและเหตุสัมปยุตตธรรม อาศัย ธรรมที่เป็นทั้งเหตุและเหตุสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ อโทสะ อโมหะ อาศัยอโลภะ พึงผูกจักรนัย โมหะ อาศัยโลภะ พึงผูกจักรนัย ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ พึงให้พิสดารเหมือนกับ เหตุสเหตุกทุกะ ไม่มีแตกต่างกัน. เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ จบ