พระไตรปิฎก

๔. โลกุตตรธรรม เป็นปัจจัยแก่โลกิยธรรม และ โลกุตตรธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย มีอย่างเดียว คือที่เป็น สหชาตาธิปติ ได้แก่ อธิปติธรรมที่เป็นโลกุตตรธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และ จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย. ๔. อนันตรปัจจัย [๓๐๖] ๑. โลกิยธรรม เป็นปัจจัยแก่โลกิยธรรม ด้วยอำนาจ ของอนันตรปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นโลกิยธรรม ที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ทั้งหลายที่เป็นโลกิยธรรม ที่เกิดหลัง ๆ ฯลฯ อนุโลมเป็นปัจจัยแก่โคตรภู, อนุโลมเป็นปัจจัยแก่โวทาน ด้วยอำนาจ ของอนันตรปัจจัย. ๒. โลกิยธรรม เป็นปัจจัยแก่โลกุตตรธรรม ด้วย อำนาจของอนันตรปัจจัย คือ โคตรภู เป็นปัจจัยแก่มรรค, โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรค. อนุโลม เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ. เนวสัญญานาสัญญายตนะ ของบุคคลผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ ผลสมาบัติ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๓. โลกุตตรธรรม เป็นปัจจัยแก่โลกุตตรธรรม ด้วย อํานาจของอนันตรปัจจัย