พระไตรปิฎก

บุคคลย่อมยินดีย่อมเพลิดเพลินยิ่ง ซึ่งขันธ์ทั้งหลายที่ไม่ใช่อาสวธรรม เพราะปรารภขันธ์ทั้งหลายนั้น อาสวธรรม และสัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย ย่อม เกิดขึ้น. ๗. อาสวธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม เป็น ปัจจัยแก่อาสวธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย คือ เพราะปรารภอาสวธรรม และสัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาสวธรรม ทั้งหลาย ย่อมเกิดขึ้น. ๘. อาสวธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม เป็น ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย คือ เพราะปรารภอาสวธรรม และสัมปยุตตขันธ์ ขันธ์ทั้งหลายที่ไม่ใช่ อาสวธรรม ย่อมเกิดขึ้น. ๙. อาสวธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม เป็น ปัจจัยแก่อาสวธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ด้วยอำนาจของ อารัมมณปัจจัย คือ เพราะปรารภอาสวธรรม และสัมปยุตตขันธ์ อาสวธรรม และ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย ย่อมเกิดขึ้น. ๓. อธิปติปัจจัย [๓๔๕] ๑. อาสวธรรม เป็นปัจจัยแก่อาสวธรรม ด้วยอำนาจ ของอธิปติปัจจัย