พระไตรปิฎก

๒๒. สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๔๔๕] ๑. สัญโญชนสัมปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชน- สัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสัญโญชนสัมปยุตตธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๒. สัญโญชนวิปปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชน- สัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสัญโญชนสัมปยุตตธรรม ๓. สัญโญชนสัมปยุตตธรรม และสัญโญชนวิปปยุตต- ธรรม อาศัยสัญโญชนสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสัญโญชน- สัมปยุตตธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๔. สัญโญชนวิปปยุตตธรรมอาศัย สัญโญชนวิปปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสัญโญชน- วิปปยุตตธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ