พระไตรปิฎก

๓. สัญโญชนวิปปยุตธรรม อาศัยสัญโญชน- วิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย คือ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตธรรม ซึ่งเป็นอเหตุกะ ฯลฯ ตลอดถึงอสัญญสัตว์. จักขุวิญญาณ อาศัยจักขายตนะ ฯลฯ กายวิญญาณ อาศัยกายายตนะ. ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตธรรม ซึ่งเป็นอเหตุกะ และ โมหะ ที่สหรตด้วยอุทธัจจะ อาศัยหทยวัตถุ. ๔. สัญโญชนสัมปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชน- วิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา อาศัยหทยวัตถุ. ๕. สัญโญชนสัมปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชน- สัมปยุตตธรรม และสัญโญชนวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะ นเหตุปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วย วิจิกิจฉา และหทยวัตถุ. ๖. สัญโญชนวิปปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชน- สัมปยุตตธรรม และสัญโญชนวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะ นเหตุปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วย อุทธัจจะ และหทยวัตถุ. ฯลฯ