พระไตรปิฎก

คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ ที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ โมหะ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ ที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตธรรม ที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัย แก่ ฯลฯ ที่เกิดหลัง ๆ ฯลฯ แก่ผลสมาบัติ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๕. สัญโญชนวิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัญโญชน- สัมปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ ที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ทั้งหลายที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ ที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. อาวัชชนะ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสัญโญชนสัมปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๖. สัญโญชนวิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัญโญชน- สัมปยุตตธรรม และสัญโญชนวิปปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของ อนันตรปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ ที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ทั้งหลายที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ ที่เกิดหลัง ๆ และโมหะ ด้วยอำนาจของ อนันตรปัจจัย. อาวัชชนะ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ และ โมหะ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๗. สัญโญชนสัมปยุตตธรรม และสัญโญชนวิปปยุตต- ธรรม เป็นปัจจัยแก่สัญโญชนสัมปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของ อนันตรปัจจัย