Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 88 หน้าที่ 597

เล่ม มมร. 88 หน้า 597 ข้อ 547
คือ เหตุที่สหรคตด้วยโลภะที่เป็นทิฏฐิคตวิปปยุตตธรรมและโลภะ เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย ด้วยอำนาจของ เหตุปัจจัย. เหตุที่สหรคตด้วยโทมนัส และปฏิฆะ เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. ๒. อารัมมณปัจจัย [๕๔๗] ๑. คันถสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่คันถสัมปยุตต- ธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย คือ เพราะปรารภขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นคันถสัมปยุตตธรรม ขันธ์ทั้ง หลายที่เป็นคันถสัมปยุตตธรรม ย่อมเกิดขึ้น. พึงถามถึงมูลในแม้ทั้ง ๓ วาระ (วาระที่ ๑-๓) เพราะปรารภขันธ์ทั้งหลายที่เป็นคันถสัมปยุตตธรรม ขันธ์ทั้งหลายที่ เป็นคันถวิปปยุตตธรรม ย่อมเกิดขึ้น. เพราะปรารภขันธ์ทั้งหลายที่เป็นคันถสัมปยุตธรรม ขันธ์ทั้งหลายที่ สหรคตด้วยโลภะที่เป็นทิฏฐิคตวิปปยุตตธรรม และโลภะ ย่อมเกิดขึ้น, ขันธ์ ทั้งหลายที่สหรคตด้วยโทมนัส และปฏิฆะ ย่อมเกิดขึ้น. ๔. คันถวิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่คันถวิปปยุตต- ธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka