พระไตรปิฎก

ปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๖๒๕] ๑. นีวรณสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่นีวรณสัมป- ยุตตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย คือ เหตุทั้งหลายที่เป็นนีวรณสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตต- ขันธ์ทั้งหลาย ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. ๒. นีวรณสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่นีวรณสัมป- ยุตตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. เหตุทั้งหลายที่เป็นนีวรณสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ รูปทั้งหลาย ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. ๓. นีวรณสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่นีวรณสัมป- ยุตตธรรม และนีวรณวิปปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. เหตุทั้งหลายที่เป็นนีวรณสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. ๔. นีวรณวิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่นีวรณวิปป- ยุตตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย