พระไตรปิฎก

๕๒. ปรามาสสัมปยุตตทุกะ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๖๙๔] ๑. ปรามาสสัมปยุตตธรรม อาศัยปรามาสสัมปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นปรามาสสัมปยุตตธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒. ๒. ปรามาสสัมปยุตตธรรม อาศัยปรามาสสัมปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นปรามาสสัมปยุตตธรรม. ๓. ปรามาสสัมปยุตตธรรม และปรามาสวิปปยุตต- ธรรม อาศัยปรามาสสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นปรามาส- สัมปยุตตธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒. ๔. ปรามาสวิปปยุตตธรรม อาศัยปรามาสวิปปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นปรามาส- วิปยุตตธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒.