พระไตรปิฎก

๒. ปรามาสสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปรามาส- วิปปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วย อำนาจของสหชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของปัจฉาชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของ กัมมปัจจัย. ๓. ปรามาสสัมปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปรามาส- สัมปยุตตธรรม และปรามาสวิปปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของสหชาต- ปัจจัย. ๔. ปรามาสวิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปรามาส- วิปปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วย อำนาจของสหชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของ ปัจฉาชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอาหารปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอินทริยปัจจัย. ๕. ปรามาสวิปปยุตตธรรม เป็นปัจจัยแก่ปรามาส- สัมปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วย อำนาจของอุปนิสสยปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย. ๖. ปรามาสสัมปยุตตธรรม และปรามาสวิปปยุตต- ธรรม เป็นปัจจัยแก่ปรามาสสัมปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของสหชาต- ปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย.