พระไตรปิฎก

๒. สารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่อนารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอัตถิปัจจัย มี ๒ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ และ ปัจฉาชาตะ ฯลฯ ๓. สารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่สารัมมณธรรม และ อนารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอัตถิปัจจัย. เหมือนกับปฏิจจวาระ ๔. อนารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่อนารัมมณธรรม ด้วยอำนาจอัตถิปัจจัย มี ๓ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ และ อินทริยะ ที่เป็น สหชาตะ ได้แก่ มหาภูตรูป ๑ ฯลฯ ตลอดถึงอสัญญสัตว์. ๕. อนารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่สารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอัตถิปัจจัย มี ๒ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ อาหาระ และ ปุเรชาตะ ที่เป็น สหชาตะ ได้แก่ ในปฏิสนธิขณะ หทยวัตถุ เป็นปัจจัยแก่สารัมมณขันธ์ทั้งหลาย ด้วย อำนาจของอัตถิปัจจัย. ที่เป็น ปุเรชาตะ ได้แก่ บุคคลพิจารณาจักษุ ฯลฯ หทยวัตถุ โดยความเป็นของไม่เที่ยง ฯลฯ โทมนัส ย่อมเกิดขึ้น. บุคคลเห็นรูปด้วยทิพยจักษุ, ฟังเสียงด้วยทิพโสตธาตุ. รูปายตนะ เป็นปัจจัยแก่จักขุวิญญาณ ฯลฯ โผฏฐัพพายตนะ เป็น ปัจจัยแก่กายวิญญาณ.