พระไตรปิฎก

คือ จิตที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลาย ที่ไม่ใช่จิตที่เกิด หลัง ๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. จิต เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๓. ธรรมที่เป็นจิต เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่เป็นจิต และ ธรรมที่ไม่ใช่จิต ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ จิตที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่จิต ที่เกิดหลัง ๆ และสัมปยุตตขันธ์ ทั้งหลาย ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๔. ธรรมที่ไม่ใช่จิต เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่จิต ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่ไม่ใช่จิตที่เกิดก่อน ๆ ฯลฯ เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. แม้ ๒ วาระเหล่านั้น (วาระที่ ๕ - ๖) พึงกระทำโดยบริบูรณ์ เหมือน กับข้อความตามบาลีที่มีอยู่ตอนต้น. ๗. ธรรมที่เป็นจิต และธรรมที่ไม่ใช่จิต เป็นปัจจัย ธรรมที่เป็นจิต ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. คือ จิตที่เกิดก่อน ๆ และสัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย เป็นปัจจัยแก่จิต ที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย ฯลฯ พึงถามถึงมูล. (วาระที่ ๘) จิตที่เกิดก่อนๆ และสัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลาย ที่ไม่ใช่จิตที่เกิดหลังๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.