พระไตรปิฎก

ขันธ์ ๑ ที่ไม่ใช่จิต เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๒, จิต และจิตตสมุฏฐานรูป ด้วยอำนาจของอัตถิปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๑ ที่ไม่ใช่จิต ฯลฯ ในปฏิสนธิขณะ หทยวัตถุ เป็นปัจจัยแก่จิต และสัมปยุตตขันธ์ทั้ง หลาย ด้วยอำนาจของอัตถิปัจจัย. ที่เป็น ปุเรชาตะ ได้แก่ พิจารณาจักษุ ฯลฯ หทยวัตถุ ฯลฯ เหมือนกับปุเรชาตะ ฯลฯ ๕. ธรรมที่เป็นจิต และธรรมที่ไม่ใช่จิต เป็นปัจจัย แก่ธรรมที่ไม่ใช่จิต ด้วยอำนาจของอัตถิปัจจัย มี ๕ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ, สหชาตะ รวมกับ ปุเรชาตะ ปัจฉาชาตะ, ปัจฉาชาตะ รวมกับ อาหาระ และรวมกับ อินทริยะ ที่เป็น สหชาตะ ได้แก่ ขันธ์ ๑ ที่ไม่ใช่จิต และจิต เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ ๒ และจิตตสมุฏฐาน- รูป ด้วยอำนาจของอัตถิปัจจัย, ขันธ์ ๒ ฯลฯ ที่เป็น สหชาตะ รวมกับ ปุเรชาตะ ได้แก่ จิตและหทยวัตถุ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลายที่ไม่ใช่จิต ด้วยอำนาจ ของอัตถิปัจจัย แม้ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ มีทั้ง ๒ ข้อ ที่เป็น สหชาตะ ได้แก่ จิตและสัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูป ด้วย อำนาจของอัตถิปัจจัย.