Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 89 หน้าที่ 257

เล่ม มมร. 89 หน้า 257 ข้อ 242
คือ เพราะปรารภขันธ์ทั้งหลายที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรม ขันธ์ ทั้งหลายที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรม ย่อมเกิดขึ้น. พึงกระทำมูล (วาระที่ ๒). จิต ปรารภขันธ์ทั้งหลายที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรม ย่อมเกิดขึ้น. พึงกระทำมูล (วาระที่ ๓). เพราะปรารภจิต และสัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นจิตต- สังสัฏฐสมุฏฐานธรรม ย่อมเกิดขึ้น. ๔. ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรน เป็น ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรม ด้วยอำนาจของ อารัมมณปัจจัย คือ พระอริยะทั้งหลาย ฯลฯ พิจารณา นิพพาน. นิพพาน เป็นปัจจัยแก่โคตรภู ฯลฯ อารัมมณปัจจัยในจิตตสหภุทุกะฉันใด พึงทำฉันนั้น ไม่มีแตกต่างกัน พึงกระทำทั้ง ๙ วาระ. ๓. อธิปติปัจจัย [๒๔๒] ๑. จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรม เป็นปัจจัยแก่จิตต- สังสัฏฐสมุฏฐานธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย มี ๒ อย่าง คือที่เป็น อารัมมณาธิปติ และ สหชาตาธิปติ มี ๓ วาระ. พึงกระทำอธิปติปัจจัยทั้งสอง.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka