พระไตรปิฎก

พึงถามถึงมูล (วาระที่ ๒) กวฬีการาหาร เป็นปัจจัยแก่กายที่เป็นอุปาทาธรรมนี้ ด้วยอำนาจ ของอาหารปัจจัย. พึงถามถึงมูล (วาระที่ ๓) กวฬีการาหาร เป็นปัจจัยแก่กายที่เป็นอุปาทาธรรม และไม่ใช่อุปาทา ธรรมนี้ ด้วยอำนาจของอาหารปัจจัย. ๔. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ ไม่ใช่อุปาทาธรรม ด้วยอำนาจของอาหารปัจจัย คือ อาหารที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมยุตตขันธ์ และ จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม ด้วยอำนาจของอาหารปัจจัย. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ธรรมที่มีธรรมที่ไม่ใช่อุปาทาธรรม เป็นมูล มี ๓ วาระ (วาระ ที่ ๔-๕-๖) ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๑๖. อินทริยปัจจัย [๓๓๑] ๑. อุปาทาธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปาทาธรรม ด้วย อำนาจของอินทริยปัจจัย คือ รูปชีวิตินทรีย์ เป็นปัจจัยแก่กฏัตตารูปที่เป็นอุปาทาธรรม ด้วย อำนาจของอินทริยปัจจัย. พึงถามถึงมูล (วาระที่ ๒)