พระไตรปิฎก

๗๓. อุปาทานอุปาทานสัมปยุตตทุกะ ปัจจยวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๔๖๔] ๑. ธรรมที่เป็นทั้งอุปาทาน และอุปาทานสัมปยุตต- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทั้งอุปาทานและอุปาทานสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย คือ กามุปาทาน อาศัยทิฏฐุปาทาน. พึงกระทำจักรนัย. ๒. ธรรมที่เป็นทั้งอุปาทานสัมปยุตตะ แต่ไม่ใช่อุปา- ทานธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทั้งอุปาทานและอุปาทานสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยอุปาทานธรรมทั้งหลาย. ๓. ธรรมที่เป็นทั้งอุปาทานและอุปาทานสัมปยุตต- ธรรม และธรรมที่เป็นอุปาทานสัมปยุตตะแต่ไม่ใช่อุปาทานธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทั้งอุปาทานและอุปาทานสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย