พระไตรปิฎก

๗. ธรรมที่เป็นกิเลส อาศัยธรรมที่เป็นกิเลส และ ธรรมที่ไม่ใช่กิเลส เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ โมหะ ทิฏฐิ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ อาศัยโลภะ และสัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย. พึงกระทำจักรนัย. กิเลสทั้งหลาย อาศัยโลภะ และหทยวัตถุ ๘. ธรรมที่ไม่ใช่กิเลส อาศัยธรรมที่เป็นกิเลส และ ธรรมที่ไม่ใช่กิเลส เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่ไม่ใช่กิเลสและ กิเลส ฯลฯ ขันธ์ ๒. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยกิเลสและมหาภูตรูปทั้งหลาย. ขันธ์ทั้งหลายที่ไม่ใช่กิเลส อาศัยกิเลสทั้งหลาย และหทยวัตถุ. ๙. ธรรมที่เป็นกิเลส และธรรมที่ไม่ใช่กิเลส อาศัย ธรรมที่เป็นกิเลส และธรรมที่ไม่ใช่กิเลส เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ โมหะ ทิฏฐิ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่ไม่ใช่กิเลส และโลภะ ฯลฯ ขันธ์ ๒. พึงกระทำจักรนัย. โมหะ ทิฏฐิ ถีนะ อุทธัจจะ อหิริกะ อโนตตัปปะ และสัมปยุตตขันธ์ ทั้งหลาย อาศัยโลภะ และหทยวัตถุ. พึงกระทำจักรนัย.