Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 89 หน้าที่ 642

เล่ม มมร. 89 หน้า 642 ข้อ 590 591 592
๘๔. ภาวนาทุกะ๑ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๕๙๐] ๑. ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ทัสสนทุกะ ฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น ไม่มีแตกต่างกัน. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๕๙๑] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ ในอวิตตปัจจัย มี ๕ วาระ. ปัจจนียนัย ๑. นเหตุปัจจัย [๕๙๒] ๑. ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วย อุทธัจจะ. ๒. ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยธรรม ที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย ๑. ม. ภาวนายปหาตัพพทุกะ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka