พระไตรปิฎก

ผลเป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. เนวสัญญานาสัญญายตนะของบุคคลผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ ผลสมาบัติที่เป็นสัปปีติกธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๖. อัปปีติกธรรม เป็นปัจจัยแก่สัปปีติกธรรม และ อัปปีติกธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ ปีติ ที่เกิดก่อน ๆ เป็นปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นสัปปีติก- ธรรม ที่เกิดหลัง ๆ และปีติ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ๗. สัปปีติกธรรม และอัปปีติกธรรม เป็นปัจจัยแก่ สัปปีติกธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นสัปปีติกธรรม ที่เกิดก่อน ๆ และปีติ เป็น ปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นสัปปีติกธรรม ที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของ อนันตรปัจจัย ๘. สัปปีติกธรรม และอัปปีติกธรรม เป็นปัจจัยแก่ อัปปีติกธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นสัปปีติกธรรม ที่เกิดก่อน ๆ และปีติ เป็น ปัจจัยแก่ปีติ ที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. จุติจิต ที่เป็นสัปปีติกธรรม และปีติ เป็นปัจจัยแก่อุปปัตติจิต ที่เป็น อัปปีติกธรรม. ภวังค์ที่เป็นสัปปีติกธรรม และปีติ เป็นปัจจัยแก่อาวัชชนะ. ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสัปปีติกธรรม และปีติ เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ ที่ เป็นอัปปีติกธรรม. วิบากมโนวิญญาณธาตุ ที่เป็นสัปปีติกธรรม และปีติ เป็นปัจจัยแก่ กิริยามโนวิญญาณธาตุ.