พระไตรปิฎก

๓. สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่สรณธรรม และอรณ- ธรรม ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย. ๔. อรณธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรม ด้วยอำนาจ ของอารัมมณปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย, เป็น ปัจจัย ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของ ปุเรชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของปัจฉาชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอาหารปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอินทริยปัจจัย. ๕. อรณธรรม เป็นปัจจัยแก่สรณธรรม ด้วยอำนาจ ของอารัมมณปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย, เป็น ปัจจัย ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย. ๖. สรณธรรม และอรณธรรม เป็นปัจจัยแก่สรณ- ธรรม คือที่เป็น สหชาตะ รวมกับ ปุเรชาตะ ๗. สรณธรรม และอรณธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณ- ธรรม. มี ๓ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ, ปัจฉาชาตะ รวมกับ อาหาระ และรวมกับ อินทริยะ การนับจํานวนวาระในปัจจนียะ [๘๗๔] ในนเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ ฯลฯ ในนสมนันตรปัจจัย มี ๓ วาระ ในนสหชาตปัจจัย มี ๕ วาระ ในนอัญญมัญญปัจจัย มี ๕ วาระ ใน