Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 44

เล่ม มมร. 90 หน้า 44 ข้อ 110 111 112 113
การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๑๑๐] ในนเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในนอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ใน นปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ ในนปัจฉาชาตปัจจัย มี ๙ วาระ ในนอาเสวน- ปัจจัย มี ๙ วาระ ในนกัมมปัจจัย มี ๓ วาระ ในนวิปากปัจจัย มี ๙ วาระ ในนฌานปัจจัย มี ๑ วาระ ในนมัคคปัจจัย มี ๑ วาระ ในนวิปปยุตตปัจจัย มี ๙ วาระ. อนุโลมปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในอนุโลมปัจจนียะ [๑๑๑] เพราะเหตุปัจจัย ในนอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ... ฯลฯ ปัจจนียานุโลมนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๑๑๒] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ... ฯลฯ สหชาตวาระก็ดี ปัจจยวาระก็ดี นิสสยวาระก็ดี สังสัฏฐวาระก็ดี สัมปยุตตวาระก็ดี พึงให้พิสดารเหมือนปฏิจจวาระ. อทุกขมสุขเวทนาบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๑๓] ๑. ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาที่เป็นเหตุ เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาที่เป็นเหตุ ด้วย อำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka