Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 135

เล่ม มมร. 90 หน้า 135 ข้อ 397 398 399 400
ปัจจนียานุโลมนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๓๙๗] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ... ฯลฯ สหชาตวาระก็ดี ปัจจยวาระก็ดี นิสสยวาระก็ดี สังสัฏฐวาระก็ดี สัมปยุตตวาระก็ดี พึงให้พิสดารเหมือนปฏิจจวาระ. เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๓๙๘] ๑. เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรมที่เป็นเหตุ เป็นปัจจัยแก่เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรมที่เป็นเหตุ ด้วย อำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๒. อารัมมณปัจจัย [๓๙๙] ๑. เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรมที่เป็นเหตุ เป็นปัจจัยแก่เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรมที่เป็นเหตุ ด้วย อำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๔๐๐] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ใน อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ ในสมนันตรปัจจัย มี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka