Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 147

เล่ม มมร. 90 หน้า 147 ข้อ 436 437 438
ปัจจนียานุโลมนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๔๓๖] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ...ฯลฯ สหชาตวาระก็ดี ปัจจยวาระก็ดี นิสสยวาระก็ดี สังสัฏฐวาระก็ดี สัมปยุตตวาระก็ดี พึงให้พิสดารเหมือนปฏิจจวาระ. เนวทัสสเนนภาวนายปหาตัพพเหตุกบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๔๓๗] ๑. เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรมที่เป็น เหตุ เป็นปัจจัยแก่เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรมที่เป็น เหตุ ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๔๓๘] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ ในสมนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ ในสหชาตปัจจัย มี ๙ วาระ ในอัญญมัญญปัจจัย มี ๙ วาระ ใน นิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ ในอุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ ในปุเรชาตปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka