Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 231

เล่ม มมร. 90 หน้า 231 ข้อ 708 709 710
เหตุทุกมัคคารัมมณติกะ (๑. เหตุทุกะ ๑๖. มัคคารัมมณติกะ) มัคคารัมมณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑.เหตุปัจจัย [๗๐๘] ๑. มัคคารัมมณธรรมที่เป็นเหตุ อาศัยมัคคารัมมณ- ธรรมที่เป็นเหตุ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๑-๒-๓) ๔. มัคคารัมมณธรรมที่ไม่ใช่เหตุ อาศัยมัคคารัมมณ- ธรรมที่ไม่ใช่เหตุ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๔-๕-๖) ๗. มัคคารัมมณธรรมที่เป็นเหตุ อาศัยมัคคารัมมณ- ธรรมที่เป็นเหตุ และมัคคารัมมณธรรมที่ไม่ใช่เหตุ เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๗-๘-๙) การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๐๙] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในกัมมปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคต- ปัจจัย มี ๙ วาระ. ปัจจนียนัย ๑. นเหตุปัจจัย [๗๑๐] ๑. มัคคารัมมณธรรมที่ไม่ใช่เหตุ อาศัยมัคคารัมมณ- ธรรมที่ไม่ใช่เหตุ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka