Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 408

เล่ม มมร. 90 หน้า 408 ข้อ 1230 1231
สัญโญชนิยทุกกุสลติกะ (๒๑. สัญโญชนิยทุกะ ๑. กุสลติกะ) กุศลบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๒๓๐] ๑. กุศลธรรมที่เป็นสัญโญชนิยธรรม อาศัยกุศล- ธรรมที่เป็นสัญโญชนิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. กุศลธรรมที่เป็นอสัญโญชนิยธรรม อาศัยกุศล- ธรรมที่เป็นอสัญโญชนิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๒๓๑] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ บาลีแห่งโลกิยะ-โลกุตตรทุกะ ในจูฬันตรทุกะ มีอย่างไร แม้ทุกะนี้ ก็พึงทราบว่า มีอย่างนั้น. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดาร.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka