Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 426

เล่ม มมร. 90 หน้า 426 ข้อ 1279 1280
๓. อัพยากตธรรมที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตสัญโญ- ชนิยธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตอสัญโญ- ชนิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๔. อัพยากตธรรมที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตสัญโญ- ชนิยธรรม และอัพยากตธรรมที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตอสัญโญชนิย- ธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตอสัญโญชนิย- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๕. อัพยากตธรรมที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตสัญโญ- ชนิยธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตสัญโญชนิย- ธรรม และอัพยากตธรรมที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตอสัญโญชนิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๒๗๙] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ ในอาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ ในกัมมปัจจัย มี ๕ วาระ ในวิปากปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. ปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๑๒๘๐] ในนเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ในนอธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในนปุเรชาตปัจจัย มี ๔ วาระ ในน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka