Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 465

เล่ม มมร. 90 หน้า 465 ข้อ 1387 1388 1389
การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๘๗] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. อนุโลมนัยก็ดี ปัจจนียนัยก็ดี อนุโลมปัจจนียนัยก็ดี ปัจจนียานุโลม- นัยก็ดี แห่งปัญหาวาระ ในกุสลติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น. อัพยากตบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๓๘๘] ๑. อัพยากตธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม อาศัย อัพยากตธรรมที่ไม่ใช่ปรามาสธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๘๙] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี มี ๑ วาระ ทุกปัจจัย. ปรามาสทุกกุสลติกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka