Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 517

เล่ม มมร. 90 หน้า 517 ข้อ 1500 1501 1502
การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๕๐๐] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในปุเรชาตปัจจัย มี ๕ วาระ ในอาเสวน- ปัจจัย มี ๕ วาระ ในกัมมปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ. ปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๑๕๐๑] ในนเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในนกัมมปัจจัย มี ๔ วาระ ในนวิปากปัจจัย มี ๙ วาระ ในนอาหาร- ปัจจัย มี ๑ วาระ ในนอินทริยปัจจัย มี ๑ วาระ ในนฌานปัจจัย มี ๖ วาระ ในนมัคคปัจจัย มี ๙ วาระ ในนสัมปยุตตปัจจัย มี ๓ วาระ ในนวิปปยุตต- ปัจจัย มี ๖ วาระ ในนนัตถิปัจจัย มี ๓ วาระ ในโนวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี พึงให้พิสดาร. อัพยากตบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๕๐๒] ๑. อัพยากตธรรมที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรมที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรม ด้วย อำนาจของเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka